Służby Intergrupy:

• przedstawiły Inwenturę z przebiegu swoich służb w 2011 r. Rzecznik przedstawił Inwenturę z funkcjonowania Intergrupy AA „Częstochowa” w 2011 r. Przedstawiciele do Regionalnych Komisji przedstawili informacje ze spotkań swoich Komisji jakie miały miejsce w czasie od ostatniego spotkania Intergrupy w styczniu 2012 r.
• przedstawiły informacje o pracy służebnych Intergrupy AA „Częstochowa” i funkcjonowaniu Punktu Kontaktowego w miesiącu styczniu 2012 r.
• udzieliły dla dwóch przyjaciół rekomendacji do służby niesienia posłania do zakładów karnych.

Ponadto:

• Służebni z Grup AA podzielili się swoimi doświadczeniami z działania Grup w miesiącu styczniu 2012 r.

Następne spotkanie służb Intergrupy AA „Częstochowa” odbędzie się w dn. 03.03.2012 r. o godz. 15.30 w siedzibie Intergrupy, w Częstochowie przy ul. Garibaldiego 30 .

ZAPRASZAMY !!!

Inwentura Grupy AA za 2011 r.

1. Grupa przynależy do Intergrupy AA „Częstochowa” a poprzez Intergrupę do Regionu AA „Katowice”. Należy do Światowej Wspólnoty AA.
2. Działa w oparciu o Preambułę AA i 12 Tradycji AA. Przestrzega zasad. Przypomina o Tradycjach poprzez ich omawianie na spotkaniach (przyjęła, aby co miesiąc omawiany był dany Krok i Tradycja), Grupa zrezygnowała z prenumeraty biuletynu „Warta”, ponieważ uważała, że zespół redakcyjny nieprzestrzega na łamach biuletynu Tradycji AA.
3. Podstawowym celem Grupy jest realizacja V Tradycji AA „nieść przesłanie alkoholikowi, który wciąż jeszcze cierpi”. Grupa realizowała V Tradycję poprzez uczestnictwo członków Grupy w mityngach Grup AA w Jednostkach Penitencjarnych w Lublińcu i Przywarach. Uczestnicy służą także przy telefonie kontaktowym AA.
4. Grupę tworzą przedstawiciele różnych środowisk i warstw społecznych, kobiety i mężczyźni w różnym wieku.
5. W grupie nie ma nadmiernej rotacji. Nowicjusze zostają na Grupie. Grupa ma służbę opiekuna dla nowych osób ( kobiety dla kobiet, mężczyźni dla mężczyzn), osoby te opiekują się nowicjuszem, przekazują mu podstawowe informacje o AA i pakiet ulotek, a także proponują kontakt telefoniczny i spotkanie indywidualne.
6. Większość uczestników zdrowieje poprzez III Legaty. Uczestnicy podkreślają wagę sponsorowania, czyli pierwszego Legatu dzieląc się swoimi doświadczeniami na mityngach. Na każdym mityngu, przekazywana jest także informacja, że jeżeli ktoś jest zainteresowany informacjami na temat zdrowienia indywidualnego poprzez Program AA i znalezieniem opiekuna w AA to takie informacje otrzyma od rzecznika Grupy lub prowadzącego spotkanie.
7. Na każdym mityngu przekazywane są informacje na temat ważności anonimowości osób i zasłyszanych na mityngu spraw i zdarzeń. Anonimowość to fundamentalna zasada Wspólnoty Anonimowych Alkoholików i od nas samych zależy jak ją realizujemy.
8. Grupa odpowiedzialnie i z rozwagą powołuje do służb nowe osoby. Wybieramy do służb osoby, które spełniają kryteria do danej służby (odpowiedni czas abstynencji, a także zdrowienie poprzez Program 12 Kroków AA) . Grupa powołała do służby rzecznika, który koordynuje służby i jest przedstawicielem grupy poza AA, skarbnika, który opiekuje się finansami Grupy, kolportera, osobę odpowiedzialną za literaturę Grupy i mandatariusza, przez którego utrzymuje kontakt z Intergrupą. Ze swoich uczestników zaproponowała również osoby do służb w Intergrupie (koordynator współpracy Intergrupy z Jednostkami Penitencjarnymi, pełnomocnik Punktu Kontaktowego, kronikarz), które otrzymały rekomendację Intergrupy, wyłoniła także kandydata na delegata służb krajowych, który otrzymał rekomendację Regionu. Służebni Grupy otrzymują broszurę „Grupa AA gdzie wszystko się zaczyna”.
9. Wszyscy uczestnicy mają możliwość zabierania głosu na mityngu i włączenia się w służby. Każdy ma prawo głosowania i uczestnictwa w podejmowaniu przez Grupę wszystkich decyzji. Każdy ma także prawo wypowiedzenia się, jeżeli miał odmienne zdanie. Nowicjuszowi przedstawiamy możliwość o rezygnacji z uczestnictwa w głosowaniu, jeżeli nie ma świadomości, czego dane głosowanie dotyczy.
10. Grupa dba o pomieszczenie, w którym odbywają się spotkania poprzez: uczestnictwo w kosztach utrzymania, a także w zachowaniu porządku w lokalu. Co miesiąc powoływane są służby dyżurnego, osób, które są za ten porządek odpowiedzialne. Po spotkaniach zostawiamy porządek, a uczestnicy Grupy włączają się w gruntowne sprzątanie całego pomieszczenia, w co drugi piątek.
11. Poprzez Intergrupę „Częstochowa” Grupa uczestniczyła w działaniach informujących o Wspólnocie w środowiskach spoza AA. Przyjaciel udzielił wywiadu dla Telewizji Orion. Wywiad był przeprowadzony z poszanowaniem wszystkich Tradycji AA, ze szczególnym uwzględnieniem XI Tradycji AA.
12. Grupa czynnie włączała się w działania Intergrupy w ramach Wspólnoty AA.
    1. Uczestnicy brali udział w warsztatach organizowanych przez Intergrupę – Regionalne Warsztaty Kolporterów, Ogólnopolskie Warsztaty Sponsorowania w AA, Warsztaty 12 Kroków AA, uczestniczyli także w Regionalnych Warsztatach Łączników z Grupami AA w Z.K. i A. Śl.
    2. Grupa zaproponowała wnioski dotyczące Intergrupy (prowadzenie kroniki, powołanie kronikarza, uroczyste obchodzenie rocznic Grup AA i Intergrupy AA.)
13. Grupa odpowiedzialnie realizuje VII Tradycję AA. Uczestniczy w wspieraniu działania Służb Intergrupy, Regionu i Kraju, a także przyjmuje odpowiedzialność za utrzymanie Punktu Kontaktowego w Częstochowie.

Sporządził:
Rzecznik Grupy – Katarzyna B.

Służby Intergrupy:

• przedstawiły informacje ze spotkań regionalnych Komisji: Informacji Publicznej oraz Komisji Literatury i Publikacji.
• przedstawiły informacje o pracy służebnych Intergrupy AA „Częstochowa” i funkcjonowaniu Punktu Kontaktowego w miesiącu grudniu 2011 r.
• podjęły decyzje w sprawie przekazania dodatkowych egzemplarzy biuletynów Karlik i Zdrój do niesienia przesłania do Jednostek Penitencjarnych.
• podjęły decyzje o przeprowadzeniu rocznej inwentury służb w Intergrupie za 2011 r.
• podjęły decyzje o obchodzeniu rokrocznie rocznic powstania Intergrupy AA „Częstochowa” i Grup AA wchodzących w skład Intergrupy.

Ponadto:
- Służebni z Grup AA podzielili się swoimi doświadczeniami z działania Grup w miesiącu grudniu 2011 r.

Następne spotkanie służb Intergrupy AA „Częstochowa” odbędzie się w dn. 04.02.2012 r. o godz. 15.30 w siedzibie Intergrupy, w Częstochowie przy ul. Garibaldiego 30 .

ZAPRASZAMY !!!

Pewnej niedzieli odebrałam telefon od redaktora jednego z naszych biuletynów AA. W rozmowie zaproponował mi napisanie artykułu w temacie „Postęp, a nie doskonałość”. Ze swoimi nie do końca jeszcze „zdrowymi ambicjami” nie miałam zahamowań i odpowiedziałam że: „tak oczywiście, napisze”.
Pomyślałam wtedy, że przecież dzwoni i prosi mnie sam redaktor. Poczułam się taka ważna, wyjątkowa, w związku z tym nie mogłam odmówić. Dopiero po skończonej rozmowie i chwili zastanowienia przyszedł rozsądek. Dotarło do mnie, że tak naprawdę to w zaproponowanym temacie nie mam zbyt wielu doświadczeń, którymi mogłabym się podzielić. No, ale przecież obiecałam…

Wtedy odezwała się we mnie chęć zastosowania starej metody. Przecież mogłam napisać coś ładnego, mądrego, co będzie podobało się innym i będzie „fajne” dla czytającego. Przecież nikt prawdy o mnie nie zweryfikuje. A tym samym z danego słowa się wywiąże.

Dzięki łasce Boga, moment w którym pisze te doświadczenia to czas, kiedy jestem w trakcie realizacji ze Sponsorką programu AA, w trakcie poznawania siebie i już nie chcę żyć po staremu. Okazało się, że jeszcze przed tym zanim zasiadłam do „pióra”, mogłam doświadczyć postępu w mojej postawie. Nie byłam w niej doskonała, bo głowa podpowiadała mi przecież, abym tekst podkoloryzowała, ubarwiła i była nieszczera. Ale zmiany, które się we mnie dokonują poprzez realizacje programu i uczciwość wzięły górę. Postanowiłam że napisze po prostu prawdę.

Jestem we Wspólnocie AA 3,5 roku. Kiedy dzięki łasce Boga, do niej trafiłam, miałam niespełna 26 lat. Sponiewierałam się i upokorzyłam swoim piciem. Jedyne o czym marzyłam to, aby nie pić, aby obsesja picia ode mnie odeszła. Chodziłam na mityngi. Aktywnie uczestniczyłam w życiu Wspólnoty AA (brałam udział w Zlotach AA, Konferencjach, Mityngach Informacyjnych). Znalazłam nowych znajomych, pełniłam służby w ramach Wspólnoty AA, podjęłam pracę zawodową. I nie piłam. Wydawało mi się, że dostałam to co chciałam. Na mityngach opowiadałam o tym jak mi się dobrze żyje. Zachowywałam pozory wiecznie uśmiechniętej i zadowolonej. Wykazywałam niemalże oznaki „cudownie uzdrowionej”.

A tak naprawdę moje życie, było zupełnym przeciwieństwem tego o czym z takim zapałem opowiadałam. Prawdę o sobie samej znałam tylko ja. Miałam być już taka idealna, doskonała, bo przecież nie piłam. Rzeczywistość była zupełnie inna. Byłam nieuczciwa.

Służby podejmowałam się kierowana ambicjami , chęcią wykazania się, a nie chęcią służenia z miłością drugiemu człowiekowi . W swoim niepiciu i samo radzeniu przysporzyłam sobie więcej wrogów niż przyjaciół. Krzywdziłam i raniłam ludzi, bo we wszystkim miałam swój interes. Na mityngach opowiadałam o wyobrażeniach o sobie i o swoim życiu. Z naciskiem na opowiadanie. To nie były przecież moje doświadczenia. A tym miałam się dzielić. Doświadczeniami.

Prawdę o moich doświadczeniach opisałam wyżej. Z taką sobą nie miałam szansy na „pokazanie się z dobrej strony”. Dlatego kłamałam. Byłam nieuczciwa i z dnia na dzień czułam się coraz gorzej. Ludzie się ode mnie odwracali. Czułam się osamotniona wśród tłumu. Byłam zbiorem pozerstwa i udawania, mistrzynią w odgrywaniu różnych ról w zależności od sytuacji. Zupełnie jak w jednej z piosenek DŻEMU: „Jestem sobie prawdą, fałszem i zagadką też… jestem, jestem wszystkim, nawet Bogiem, tylko sobą być, sobą być nie mogę…”.

Mijały mi 3 lata abstynencji, a ja nie wiedziałam kim jestem i dokąd zmierzam. Dziś wiem, że duchem byłam już w knajpie, że robiłam wszystko, aby wrócić do picia.

Punkt zwrotny nastąpił dla mnie na Warsztatach 12 Kroków AA w Częstochowie.

Słuchając doświadczenia przyjaciela z wieloletnim stażem w trzeźwieniu , dostałam łaskę od Boga. Zidentyfikowałam się z jego wypowiedzią. Świadomie piszę że była to łaska, bo był to dla mnie moment przełomowy. Ten przyjaciel dzielił się doświadczeniem , jak po 4 latach bycia we Wspólnocie AA i życiu wyobrażeniami o samym sobie, wrócił do czynnej fazy choroby alkoholowej. Czułam że mówi do mnie i o mnie. Czułam, że jest to dla mnie ostatni moment na to, aby poprosić o pomoc i zacząć realizować program AA. O pomoc poprosiłam alkoholiczkę, która w drodze zdrowienia, w drodze rozwoju duchowego jest już od kilku lat.

Uśmiecham się teraz kiedy to pisze, bo pamiętam dzień kiedy poznałam swoją Sponsorkę. Pomimo tego, iż jej w ogóle nie znałam, „przypięłam jej łatkę”, oceniłam. Nie darzyłam jej sympatią. Zresztą w większości kobiet w AA widziałam rywalki, a jej wyjątkowo zazdrościłam. Wiedzy o AA, tego w jaki sposób służy, zasad które prezentowała sobą. Ogólnie mówiąc postawy życiowej. Nie mniej jednak w tym dniu nie było już we mnie oceny jej osoby, tylko żarliwa prośba o pomoc i modlitwa o to, abym nie spotkała się z odmową. Nie odmówiła mi pomocy.

Podczas wspólnej pracy, przy realizacji Programu AA, dzień po dniu, mogę obserwować zmiany w moim myśleniu, działaniu, przeżywaniu. Nie dążę już do perfekcji, doskonałości. Znacznie ważniejsze jest dziś dla mnie to, aby z każdym nowym dniem iść o krok do przodu. Nie żyje złudzeniami, że coś samo się zrobi i że jakoś to będzie. Dziś podejmuję konkretne działania. Staram się każdego dnia wdrażać w życie nowe trzeźwe zachowania i reakcje. Uczę się bycia sobą, taką, jaką jestem. Dbania o siebie i swoje zasady. Popełniam błędy. Zdarza mi się ranić ludzi. Ale nie jest to już celowe działanie. Przepraszanie za swoje błędy, proszenie o pomoc , mówienie o swojej nieuczciwości jest dla mnie oznaką mojego postępu w zdrowieniu i zachodzących we mnie zmian. Bycie sobą i życie w zgodzie z samą sobą sprawia mi prawdziwą radość. Dzięki realizacji ze Sponsorką Programu AA i łasce Boga, nie zapiłam i staje się z dnia na dzień coraz bardziej świadoma siebie i otaczającego mnie świata. Postępy widzę kiedy nie poprzestaję w działaniu. A doskonałość …… zostawiam Bogu.

Iwona alkoholiczka

Służby Intergrupy:

• przedstawiły informacje z Rady Regionu z dnia 20.11.2011 r. i regionalnych Komisji: Organizacyjnej z dnia 10.11.2011 r., Literatury i Publikacji z dnia 24.11.2011 r. oraz Informacji Publicznej z dnia 06.11.2011 r.
• przyjęły rozliczenie Warsztatów 12 Kroków AA, które odbyły się w dniach 08 i 22.10.2011 r. w Częstochowie. Warsztaty samofinansowały się.
• przedstawiły informacje o działaniach służebnych Intergrupy AA „Częstochowa” i funkcjonowaniu Punktu Kontaktowego w miesiącu listopadzie.
• zadecydowały o uczestnictwie przedstawiciela w Ogólnopolskich Warsztatach Kolporterów – Góra Świętej Anny, marzec 2012 r. i Ogólnopolskich Warsztatach Łączników z Zakładami Karnymi i Aresztami Śledczymi – Ożarów – kwiecień 2012 r.
• udzieliły dwóch rekomendacji do służb reprezentanta Intergrupy w Regionalnej Komisji Informacji Publicznej i Regionalnej Komisji Finansowej
• udzieliły rekomendacji dla dwojga przyjaciół do służby niesienia przesłania AA do zakładów karnych

Ponadto:

Służebni z Grup AA podzielili się swoimi doświadczeniami z działania Grup w miesiącu listopadzie 2011 r.
Następne spotkanie służb Intergrupy AA „Częstochowa” odbędzie się w dn. 07.01.2012 r. o godz. 15.30 w siedzibie Intergrupy, w Częstochowie przy ul. Garibaldiego 30 .
ZAPRASZAMY !!!

Służby Intergrupy:

• przedstawiły informacje z Konferencji Służb Regionu z dnia 15.10.2011 r. i regionalnych Komisji: Informacji Publicznej z dnia 06.11.2011 r., Organizacyjnej z dnia 15.10.2011 r. oraz Literatury i Publikacji z dnia 27.10.2011 r.
• omówiły Warsztaty Kroków AA, które odbyły się w dniach 08 i 22.10.2011 r. w Częstochowie podkreślając znaczenie Warsztatów i płynących z nich doświadczeń w procesie zdrowienia. Służby zaproponowały aby Warsztaty Kroków AA organizować cyklicznie raz w roku.
• przedstawiły informacje o działaniach służebnych Intergrupy AA „Częstochowa” i funkcjonowaniu Punktu Kontaktowego w miesiącu październiku.
• omówiły sprawę realizacji V Tradycji AA poprzez niesienie przesłania do Jednostek Penitencjarnych.

Ponadto:

Służebni z Grup AA podzielili się swoimi doświadczeniami z działania Grup w miesiącu październiku.

Następne spotkanie służb Intergrupy AA „Częstochowa” odbędzie się w dn. 03.12.2011 r. o godz. 15.30 w siedzibie Intergrupy, w Częstochowie przy ul. Garibaldiego 30 .

ZAPRASZAMY !!!

Służby Intergrupy:

• przedstawiły informacje ze spotkania Rady Regionu w dniu 18.09.2011 r. i regionalnych Komisji: Informacji Publicznej, Organizacyjnej, Finansowej, oraz Literatury i Publikacji.
• reprezentant Intergrupy do Komisji Finansowej ze względu na stan zdrowia zakończył służbę.
• przedstawiły informacje o działaniach służebnych Intergrupy AA „Częstochowa” i funkcjonowaniu Punktu Kontaktowego w miesiącu wrześniu.
• omówiły stan przygotowań do Warsztatów Kroków AA, które odbędą się w dniach 08.10.2011 r. ( część I Kroki I do VI ) oraz 22.10.2011 r. ( część II Kroki VII do XII ).
• wypowiedziały się w temacie
• 10 rocznica powstania Intergrupy AA „Częstochowa”.
• podjęły decyzję w sprawie przekazania dodatkowych egzemplarzy biuletynów Karlik i Warta do niesienia przesłania do Jednostek Penitencjarnych.
• podjęły decyzję o wznowieniu prenumeraty biuletynu Zdrój.

Ponadto:

• Służebni z Grup AA podzielili się swoimi doświadczeniami z działania Grup w miesiącu wrześniu.

Następne spotkanie służb Intergrupy AA „Częstochowa” odbędzie się w dn. 05.11.2011 r. o godz. 15.30 w siedzibie Intergrupy, w Częstochowie przy ul. Garibaldiego 30 .

ZAPRASZAMY ! ! !

ORGANIZATOR: INTERGRUPA AA„CZĘSTOCHOWA”

PLAN WARSZTATÓW:

• 9.00 – AKREDYTACJA
• 9.20 – 9.30 – ROZPOCZĘCIE WARSZTATÓW
• 9.30 – 10.45 – KROK VII (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 10.45 – 11.00 – PRZERWA
• 11.00 – 12.15 – KROK VIII(Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 12.15 – 12.30 – PRZERWA
• 12.30 – 13.45 – KROK IX (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 13.45 – 15. 30 – PRZERWA
• 15.30 – 16.45 – KROK X (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 16.45 – 17.00 – PRZERWA
• 17.00 – 18.15 – KROK XI (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 18.15 – 18.30 – PRZERWA
• 18.30 – 19.45 – KROK XII (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 19.45 – 20.00 – ZAKOŃCZENIE WARSZTATÓW

MATERIAŁY POMOCNICZE:
„Anonimowi Alkoholicy”,
„12 Kroków i 12 Tradycji AA”

WYŻYWIENIE WE WŁASNYM ZAKRESIE

TELEFONY DO ORGANIZATORA:

INTERGRUPA AA „CZĘSTOCHOWA” 34 365 61 65 czynny codziennie od 16.00 – 21.00.

ZAPRASZAMY !!!

Nigdy w życiu nie myślałem, że tak będę o sobie mówił. Tym bardziej nie myślałem, że będę to powtarzał, aby pamiętać o tym, kim jestem. Mam już 49 lat.

Jak sięgam pamięcią, od początku mojego życia, czułem się jakiś inny, gorszy od pozostałych znanych mi ludzi. Za mną wiele przeżyć. Zaraz po moim porodzie umarła moja mama a ojciec mnie zostawił i wyjechał. Nie widziałem się z nim przez wiele lat. Wychowywała mnie najbliższa rodzina mojej mamy. Pomimo ciepła i opieki, jaką miałem, za co im serdecznie dziękuję, nie wiedziałem, co znaczy mieć normalną rodzinę, mamę i tatę.

Czułem się gorszy od innych. Czegoś mi zawsze brakowało, na tamten czas nie mogłem jeszcze określić, czego mi brakuje abym był taki jak inni. Nie chodziłem obdarty, byłem zadbany i nigdy nie byłem głodny. Jestem za to bardzo wdzięczny mojej rodzinie. Ja też dawałem z siebie tyle na ile było mnie stać. Uczyłem się i pomagałem. Pamiętam, że przez 8 lat szkoły podstawowej i 4 lata liceum byłem tylko jeden raz na obozie. Resztę wakacji spędzałem pomagając rodzinie. Tą moją inność i jak mi się wydawało gorszość od rówieśników starałem się nadrobić na tyle, na ile mnie było na to stać. Wykazywałem się w nauce, w sporcie, w towarzystwie i zawsze chciałem udowodnić, że wcale nie jestem gorszy. Z powodu takiego okazywania własnej wartości miałem problemy z akceptacją mnie wśród kolegów i koleżanek. Byłem bardzo zły, gdy ktokolwiek okazywał mi litość z powodu mojej sytuacji rodzinnej. Całe cztery lata szkoły średniej mieszkałem w internacie. Była to dla mnie szkoła życia. Pamiętam jak wiele razy wtedy czułem się samotny. Do innych uczniów dzwonili i przyjeżdżali rodzice a do mnie nie. Jednocześnie chciałem być jak każdy akceptowany, zauważany i lubiany wśród rówieśników. Aby tak było musiałem się „wyróżniać”, aby nadrobić swoje skąd inąd niezawinione przeze mnie braki. Popadałem w skrajności. Albo byłem super zdolnym i ambitnym uczniem, albo łobuzem zdolnym na wszystko.

Wtedy jeszcze nie znałem „lekarstwa” na moje słabości. Dopiero w klasie maturalnej uczestniczyłem w kilku imprezach alkoholowych, w czasie, których poczułem się taki dorosły i wyjątkowy. Pod wpływem alkoholu stawałem się równy kolegom i koleżankom. Na początku jeszcze tak mocno tego nie odczuwałem i nie rozumiałem i dzięki temu nie szukałem alkoholu, jako sposobu na moje życie. Spożywałem go sporadycznie. Tak było przez cały okres studiów.

W czasie studiów założyłem rodzinę. Starałem się dbać o nią tak jak umiałem. Nadal jednak czułem się biedny i bez własnego mieszkania. Robiłem wszystko, aby to zmienić. Pamiętam, że od czasu ślubu wszystkie egzaminy zdałem w pierwszym terminie. Jeździłem też na prace zarobkowe. Później przyszedł czas na wojsko i pierwsze rozstanie. Będąc w wojsku chyba po raz pierwszy w życiu miałem kilka dni, kiedy alkohol był dla mnie głównym celem dnia. Będąc tam wiele rzeczy robiłem na przekór samemu wojsku a alkohol mnie w tym wspomagał.

Po powrocie podjąłem pracę i rzuciłem się w jej wir. Zdobyłem wcześniej dla mojej rodziny mieszkanie i myślałem, że już będę żył w szczęśliwości pracując i dbając o rodzinę. Tak się jednak nie działo. Cały czas coś mnie goniło, ciągle było mi czegoś za mało. Podejmowałem wszystkie wyzwania, jakie tylko stawiało przede mną życie. Podejmowałem się więc różnych działań, które wprowadzały we mnie jeszcze większy niepokój. Nie umiałem się cieszyć niczym. To, co robiłem dodatkowo, poza pracą etatową, też nie spełniało moich oczekiwań. I znowu byłem zawiedziony. Miałem wiele; rodzinę, mieszkanie, pieniądze i nadal czegoś szukałem. Moje zachowanie było źle odbierane przez najbliższych i tu kolejny zawód. Nigdy nie umiałem uszanować siebie, innych ludzi, ani tego, co miałem.

Wtedy jeszcze tego nie rozumiałem a teraz, po czasie stałem się świadomy, że pomimo wyzwań, jakie podejmowałem i tego, co zrobiłem, tak naprawdę nie radziłem sobie z życiem. Brakowało mi akceptacji mojej osoby. Sam nabity w pychę brnąłem w kolejne pomysły nie licząc się z tym, jaki to będzie miało zgubny wpływ na mnie, rodzinę i bliskich. To z kolei generowało kolejne zawody, jakich doznałem. Aż wreszcie zupełnie nieświadomy znalazłem coś, co wprowadzało mnie w inny świat. Świat w oparach alkoholu, w którym byłem ”najlepszy, wielki, ważny, szanowany”. I tak nieświadomy tego, jakim kosztem się to odbywa brnąłem dalej odnosząc coraz to większe upokorzenia. Trwało to lata. Okazało się jednak, że wypity alkohol wcale nie rozwiązywał żadnych moich problemów. Wręcz przeciwnie generował kolejne, wcale nie mniejsze od tych, które już miałem. I tak w tej spirali bezradności doszedłem do swojego dna. Po drodze było tysiące obietnic poprawy i porzucenia picia alkoholu, trzy zaszycia, które niczego nie zmieniły i „dochodząca” terapia, izba, zatrzymania, kolizje drogowe i Bóg wie, co jeszcze. Aż wreszcie po wyczerpaniu wszystkich swoich sił stanąłem samotny, wyzuty z uczuć i bez mała z człowieczeństwa na skraju utraty rodziny, pracy i życia. Upodlony i znienawidzony przez bliskich i samego siebie. Bez nadziei na dalsze życie.

Znalazłem jednak pomocnego człowieka, który wysłał mnie na terapię, wcześniej załatwiając mi tam miejsce. Pojechałem tam zdesperowany, wystraszony, a przez to zgodny na wszystko, co mnie tam czeka. Podczas tych sześciu tygodni terapii nabrałem pewności, że jestem alkoholikiem i że jestem bezsilny wobec alkoholu. Tam po raz pierwszy uczestniczyłam w mitingach AA. Dowiedziałem się też, że zaraz po powrocie musze udać się do Wspólnoty Anonimowych Alkoholików i poszukać sobie Grupy AA, w której będę mógł zacząć zdrowieć. Tak też zrobiłem. I teraz wiem, że to dzięki Bogu trafiłem na swoją Grupę AA, która jest do teraz moją macierzystą Grupą. Na początku bardzo mało rozumiałem, o czym na mitingach mówią inni ludzie. Nie rozumiałem ich. Czasem mnie nawet denerwowali. Jednak, kiedy mówili o swoich dotychczasowych przeżyciach, o tym jak żyli i co czuli byli mi bliscy. Czułem, że ich przeżycia w tej chorobie są takie jak moje. Byłem jednak zdeterminowany i chodziłem na każdy miting swojej Grupy. Z czasem gdzieś po roku zrozumiałem, że nie da się tak dalej być „z boku” Grupy. I nadarzyła się okazja, bo akurat zmienialiśmy siedzibę naszej Intergrupy. Wiele osób włączyło się w remont lokalu i ja też, po namowie postanowiłem pomóc. Nie był to jakiś znaczny wkład, ale te wspólne działania pozwoliły mi poznać ludzi, członków naszej Wspólnoty. Zobaczyłem też, że razem możemy wiele a zostając sam nic nie znaczę.

To był pierwszy moment, kiedy poczułem przyjaźń tych ludzi i potrzebę wspólnoty. Zaraz potem poprosiłem osobę, co, do której miałem pełne zaufanie o pomoc w poznaniu programu zdrowienia 12 Kroków AA i taką pomoc dostałem. Przyjaciel ten jest do dzisiaj moim opiekunem we Wspólnocie. Dzięki niemu, jego cierpliwości i poświęconemu czasowi poznałem program zdrowienia 12 Kroków AA i znaczenie 12 Tradycji AA.
Przyznam, że nie łatwo mi było spotkać się z samym sobą, przyznać się do swoich słabości i popełnionych błędów, rozliczyć się z przeszłością i pracować nad zmiana samego siebie. Kosztowało to mnie i mojego opiekuna naprawdę wiele.
Pracuję nad tym nadal każdego dnia korzystając z pomocy mojego opiekuna, z jego doświadczeń.

Włączyłem się też do służb w Grupie i Intergrupie. Podążając za sugestią mojego opiekuna wraz z przyjaciółmi z AA niosę przesłanie AA do jednostek penitencjarnych. Mitingi w zakładach karnych dają mi bardzo dużo i cieszę się, że mogę w nich uczestniczyć. To szczególne miejsca spotkań alkoholików. Korzystam też z warsztatów organizowanych w AA. Czytam literaturę i staram się aktywnie uczestniczyć w życiu Wspólnoty.
Dotarło do mnie, że tylko bycie w trzech legatach AA może zagwarantować mi trzeźwość na kolejne 24 godziny. Zdrowienie, Jedność i Służba to trzy części składowe mojej drogi w AA.

Zmieniło się też moje życie. Z dnia na dzień staje się ono bardziej normalne, pomimo wielu spraw i trudności, jakie przynoszą mi kolejne dni. Uczę się spokoju i odczuwania wdzięczności za otrzymany dar trzeźwości. Sił dodaje mi wiara w moją Siłę Wyższą, jaką jest Bóg, taki jak ja Go pojmuję. Dzisiaj wiem, że jest to moja droga, która obrałem wstępując do Wspólnoty AA, jest to droga na całe życie. Dziś jestem świadomy tego, że nie jestem gorszy, ani lepszy od innych. Dzięki zdrowieniu miałem możliwość poznania siebie i całkowitej zmiany mojej postawy życiowej.

Z życzeniami pogody ducha – Marek, alkoholik.

ORGANIZATOR: INTERGRUPA AA„CZĘSTOCHOWA”

PLAN WARSZTATÓW:

• 9.00 – AKREDYTACJA
• 9.20 – 9.30 – ROZPOCZĘCIE WARSZTATÓW
• 9.30 – 10.45 – KROK I (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 10.45 – 11.00 – PRZERWA
• 11.00 – 12.15 – KROK II (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 12.15 – 12.30 – PRZERWA
• 12.30 – 13.45 – KROK III (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 13.45 – 15.30 – PRZERWA
• 15.30 – 16.45 – KROK IV (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 16.45 – 17.00 – PRZERWA
• 17.00 – 18.15 – KROK V (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 18.15 – 18.30 – PRZERWA
• 18.30 – 19.45 – KROK VI (Odczytanie fragmentu tekstu, 2 spikerów, identyfikacje)
• 19.45 – 20.00 – ZAKOŃCZENIE WARSZTATÓW

MATERIAŁY POMOCNICZE:
„Anonimowi Alkoholicy”,
„12 Kroków i 12 Tradycji AA”

WYŻYWIENIE WE WŁASNYM ZAKRESIE